تبليغاتX
:: دلسوخته عاشق ::

دلسوخته عاشق



 

بي شرمانه ترين گلي كه توي دستام يخ زده رو همون گلي كه

لاي دفترم يه روز با ارزش ترين احساسي بود كه يه قلندر…

نميتونم از كنار اين حس كه من روش گذاشته بودم راحت رد

بشم اما الان به جرات ميگم اون( شاخه گلي كه بي احساس

ترين و پست ترين اشغالي كه به دستم داد) با نفرين زير پاهام

ميذارم و با نفرت فشارش ميدم و لهش ميكنم ,بعد اون گلبرگهاي

له شده اش رو بر ميدارم و ميندازمش توي چاه ته باغ, اخه اون

چاه چندين ساله امن ترين و ناشناس ترين جائيه كه دست

هيشكي بهش نميرسه……اونجا پناهگاه چيزائيه كه كسي

نميتونه هيچوقت بفهمه و دستش بهش برسه فقط خودم اونجارو

بلدم توي اون چاه ژرف تمام اون نفرتهاي من جاي گرفته انقدر

توش كينه ريختم كه از درد داره دهن باز ميكنه زخماش

اونا زخماي اون چاه نيست دردهاي منه كه توش خاكستر

شده….يادم مياد وقتي خيلي كوچيك بودم يه روز با يكي از

دوستاي بچه گيم دعوام شد عروسكم كه پاهاش از خودم خيلي

بزرگتر بود برداشته بودم داشتم تو باغ گريه كنون ميدو ئيدم كه

برم داخل سالن پيش مامانم يه دفعه عروسكم پاهاش رفت زير

پام و افتادم زمين وقتي بلند شدم گفتم اه چرا منو انداختي زمين

بعد بلندش كردم از زمين و گفتم ديگه ازت بدم مياد و بردمش دم

چاه ,قدم نميرسيد كه از ديوار چاه ببينم عروسكم كجا مي افته

فقط دستامو به سختي از ديوار چاه بردم بالا و عروسكمو پرت

كردم تو چاه…از اون سال به بعد اون چاه شده مخفيگاه چيزائي

كه ازشون متنفرم و باعث عذابم ميشن..اين يه رازه بين من و 

شما كه داريد از جائيكه نفرينگاه منه خبردار ميشين

ولي يه وقتا انقدر خسته ميشم كه حتي دلم ميخواد از زير قبرم در بيام و برم خودمو بندازم تو اون چاه اخه خودم

هم يكي از اون نفرين شده هاي روحم هستم.

 

 

+نوشته شده درسه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 14:14 توسط ابلیس |

باد سردي از پنجره اتاقم مياد

 

 كه پرده ها رو به رقص دراورده

 

همه جا سرده سرد شده

 

خاك با قدرتي عجيب روي

 

در و ديوار اتاقم ميشينه

 

ارامش من  يعني همين

 

سرما كه همه اتاقم رومثل

 

وجود من سرد كرده...

 

هوس ميكنم يه اهنگي كه

 

برام ارامشه رو بزنم و

 

 خودم رو مثل هميشه سرزنش كنم...

 

با تلنگري به خودم روي

 

صندلي خسته و پير سازم ميشينم

 

تنها و همچنان سرد و سياه

 

خيلي خسته ام ...خيلي بغض دارم

 

يه نفس عميق از ته دل ميكشم...

 

انگشتهاي بي جونم رو

 

كه همه جاش زخم و كبود شده

 

ديگه جون ندارند رو به سختي

 

 روي كلاويه ها قرار ميدم

 

اخرين دفعه اي كه اهنگ زدم

 

يادم مياد اهنگه خوابهاي طلائي بود...

 

من عاشق اين اهنگ بودم..

 

سازم اندازه همه روزاي عمر

 

 من روش خاك نشسته

 

سالهاست كه ديگه پشتش نميشينم

 

ديگه انگشتام و روحم حوصله نواختنشو نداره

 

اما حالا كه سياهي و

 

سوسوي چراغم منو دعوت كرده به نواختن

 

 

انرا ميپذيرم

 

دستامو ميذارم و

 

 شروع ميكنم به زمزمه اين شعر:

 

 

 

پشت اين پنجره ها دل ميگيره ,غمو غصه دلو تو ميدوني

 

وقتي از بخت خودم

 

حرف ميزنم,چشام اشك بارون ميشه تو ميدوني

 

عمريه

 

غم تو دلم زندونيه,دل من زندون داره تو ميدوني

 

هر چي بهش ميگم

 

تو ازادي ديگه ,

 

ميگه من دوست دارم توميدوني

 

ميخوام امشب با خودم شكوه كنم,

 

شكوه هاي دلمو تو ميدوني

 

بگم اي خدا چرا بختم سياس,

 

چرا بخت من سياس تو ميدوني

 

 

پنجره بسته ميشه شب ميرسه,

 

چشام اروم نداره تو ميدوني

 

اگه امشب بگذره فردا ميشه,

 

مگه فردا چي ميشه,تو ميدوني

 

عمريه غم تو دلم زندونيه,

 

دل من زندون داره تو ميدوني

 

هر چي بهش ميگم تو ازادي ديگه,

 

ميگه من دوست دارم تو ميدوني

 

پشت اين پنجره ها دل ميگيره ,

 

غم و غصه دلو تو ميدوني

 

وقتي از بخت خودم حرف ميزنم,

 

چشام اشك بارون ميشه,تو ميدوني

 

عمريه غم تو دلم زندونيه,

 

دل من زندون داره تو ميدوني

 

هر چي بهش ميگم تو ازادي ديگه,

ميگه من دوست دارم تو ميدوني

 

 

از روي صندلي بلند ميشم

 

لحافم رو ميكشم كنار با

 

چشماي خيسم صورتم رو روي بالش

 

 ميذارم

 

لحافو ميكشم رو سرم و

 

 به حال خودم ميگريم م م م....

 

               www.deadme.blogfa.com

 

+نوشته شده درپنجشنبه سوم مرداد 1387ساعت 15:0 توسط ابلیس |

يه شب كه داشتم تو اتاق خستگيم از

درد     ميمردم

                                                                      يه صدا منو كشوند طرف خودش ..

                                           وقتي كنجكاو شدم ببينم چيه

                                    ديدم اون صدا محو شده

صدا كردم :تو كي هستي؟

                                                                                صداي منو ميشنوي؟

كه يه دفعه ديدم صداي ضعيف و دردناك يه ناله يك درددددددد اومد

به من گفت:من اينجام

                                                   من هميشه اينجام كنار تو نگاه كن

الان دارم تو سينه ي تو ميتپم

گ.. و.....ش كن                اااااااااااااااااااااارووووووم م م م....

حس ميكني منو؟؟

من سالهاست كه تو وجود تو مردم

يخ زدم ,   پوسيدم ,                                                      من مردم م م م م م.......

تو  منو مدتهاست كه رها كردي ي ي ي ...

                                                       كه با اين حرفها نفهميدم چه جوري اما

وقتي به خودم اومدم ديدم همه ي صورتم لبريز از اشكه .....

 

                                                                    اه ه ه ه ه.....

يادم افتاد

                                                          من سالهاست كه به قلبم كاري ندارم 

                            تركش كردم براي هميشه

                چون يكي كه جنسش از يه تيكه سنگ بود به من ياد داد

        كه هميشه

                       سنگ باشم

                                            و در سنگلاخ

                                                                سنگدلي زندگي كنم

 

 

 

                      ولي الان ميخوام بهش بگم

          ميدونم كه مردي

                                                                     از روز ازل مرده به دنيا اومده بودي

 

اي            ......                        سنگين صفت سنگ روي

 

با سنگهاي سختت هيچوقت نمي تواني ديگر,

                                                                            سنگ مدفنم را تكه تكه كني

 

 

 (لاشخور پرست پست......در همه وجودم نابودت كرده ام  تا عمق  ريشه هاي سپيدم..

 

و فرياد كشيدم ااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااي ي ي ي  ي ي ي ....دلم ,                                                     كه ديگه دلم مرده بود .

 

                 

                                                                                                                             ولي اينو بايد تو گوشهاي ناپاكت فرو كني                                           

 سنگ پرست

                  قدمهاي نجس و كثيفت رو   از گورستان روحم بردار

 

+نوشته شده درجمعه بیست و هشتم تیر 1387ساعت 16:16 توسط ابلیس |

نمیدونم چرا جدیدا دارم خلوتم و میریزم تو دل وبلاگم ؟!

تا قبل از این میترسیدم حسم تو دفتر دل هیچ کس نتونه حتی یه یادگاری کوچیک بنویسه !

نمیدونم اینکه دارم خودم و فریاد میزنم درسته یا نه ؟!

اینکه واقعا آدمای اطرافم جنبه ی این و دارن که خودشون و تو پیچ و تاب عواطفم ببینن یا نه!؟

من فقط میخوام بفهمم واسه عزیزترین هام چقدر عزیزم ؟!!!

گاهی میترسم دلنوشته هام شخصیت ساده ی من و لای پیچیدگی های مبهم خفه کنه ..

واسه اینه که خییییییییلی ساله تو پیله ی نرم تنهاییم پنهونم !!!

دیگه بسه ... نمیخوام رد نگاتون و خودم نقاشی کنم .... !

.

.

.

.

دیروز داشتم با خودم فکر میکردم که اگه تورو لای پرای بالشم پنهونت نمیکردم چطوری میتونستم

بخوابم ؟!

بازم خوبه چشمای هیز آدمای تهمت زن تو خلوت شبونه ی من بسته اس ... !!!

وگرنه از تو افکارم هم می دزدیدنت !

از یواشکی بودن عشقمون بدم مییاد !...

باور کن دیگه همه میدونن ما ...

آخه من هر عطری می زنم بازم بوی تورو میدم

چطوری میتونم رنگ اشتیاق و وقتایی که میخوام ببینمت از تو چشمام پاک کنم !؟

دارم تو فکر بقیه شونه های پهنت و میبینم که سنگینی سر من بهشون زاویه داده !!!

بیا بریم وسط میدون شهر

دستام و بگیرو عشقت و داد بزن ...

بذار ازمون عکس بگیرن .. بذار بگن دیوونه ان !

دارم خفه میشم .. عشقم تو گلوم قلنبه شده ..!

نمی ذارم عشقمون زیر آوار حرفای زرد مردمی که معشوقه هاشون سالهاست زیر سنگ قبر دلاشون 

جون دادن ، مدفون بشه !!!

بابا بفهم من و..

.

.

دیروز با دنبال کردن ردپام فهمیدم پاهام سالمن !!!

تا دیروزش شک داشتم که عقب عقب راه میرم ...

آخه من هرچی میرم... دورتر میشم !

میخواستم تو قفس خوش خیالیام خودم و زندونی کنم و دروغکی لذت ببرم !

مُردم ... به خدا دیگه توان ندارم !

قبلنا شونه میون تاب موهای سیاهم گم میشد !!!

ولی الان دیگه گره ایی در کار نیست ... شونه با موهام غریبه شده!!!

.

.

تا کی باید وقتی واسم جک تعریف میکنی آروم قهقه بزنم ؟؟؟؟؟! ...

 دیگه به جکات نمیخندم!!!

با خودم قرار گذاشتم اینبار وقتی دیدمت با چشمام دنبال لبخندای آرومت و نگیرم و حواسم باشه که قراره

باهات قهر باشم !!

نمیتونم ..

این و هم من میدونم ، هم تو، هم اون رزای قرمز خشک شده ای که لای دفتر شعر من ،

دارن ترانه هام و حفظ میکنن !

 

بذار دوست داشتنمون و تو دریا بریزیم تا عظمت عشقمون رو موجا غلت بزنه ..

تو فکر اینم که چقدر میتونه  قلب تو بزرگ باشه که اینهمه احساس توش جابگیره و

 تو هیاهوی دلهره هات

چشمای آرومت فقط با یه لبخند نرم نگام کنه !؟

 

 

چقدر نگاه کردنای پشت هم تورو دوست دارم ..

با نگاه های مدامت هر روز حس میکنم زیباتر میشم ..

عزیزم من و از این تنهایی علنی نجاتم بده .. بذار همه بدونن من تنها نیستم ...

من ، باور خلاصه شده ی یه عاشقم !

دوسم داری ... میدونم !

ولی من به خاطر لحظه های برگشت ناپذیر عمرم دارم به نبخشیدنت فکر میکنم !!!

میدونی که ... بازم فقط دارم حرف میزنم ..!

تو رو که میبینم همه تصمیماتم پاره میشن ! .... چقدر ما دوتا عاشقیم !!

بازم صبر میکنم ... من و تو تا مردن فرصت داریم ..

صبر میکنم تا رنگ خنده هات و از شوق دیدن من ، تو چشمای هم کلاسیام ببینم ...

صبر میکنم چون به معجزه ی سکوت معتقدم ...

صبر میکنم چون:

 

 

 عاشقم

  

 

www.deadme.blogfa.com

+نوشته شده درسه شنبه بیست و پنجم تیر 1387ساعت 1:12 توسط ابلیس |

سلام بهارم منتظر باش می خوام نابودت کنم

 

 منتظر باش با دست پر بر می گردم

+نوشته شده دردوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت 15:3 توسط ابلیس |

سلام به همه دوستان واقعا شرمنده همه شما هستم ازاینکه یه چند وقتی نبودم که بهتون سر بزنم اخه اوج امتحانات ترمم بود سرم حسابی شلوغ

اومدم اینو بگم از ته دل دوستتون دارم

بابت این همه محبت هم یه دنیا ممنونم

+نوشته شده دردوشنبه دهم تیر 1387ساعت 23:55 توسط ابلیس |

بهت نگفتم تا حالا این که چقدر دوست دارم

 

 

 

اما حالا بهت میگم بی تو دارم کم میارم

 

 

 

بهت نگفتم تا حالا که بد جوری عاشقتم

 

 

 

بهت نگفتم تا حالا اما حالا بهت میگم

 

 

 

داری کجاها می کشی باز این دل دربه درو

 

 

 

قشنگ مهربون من اینجوری از پیشم نرو

 

 

 

بهت نگفتم تا حالا این که چقدر دوست دارم

 

 

 

اینکه چقدر آرزومه پیش چشمات کم نیارم

 

 

 

دلم می خواد باور کنی از ته دل می خوام ترو

 

 

 

وقتی میگم بمون بمون وقتی میگم نرو نرو

 

 

 

بری هزار سا لم بشه چشم انتظارت می مونم

 

 

 

بازم برای دل تو ترانه ها مو می خونم

 

 

 

خودت می دونی که ترو از دل و از جون می خوامت

 

 

 

لیلی عشق من شدی من مثل مجنون می خوامت